TEAM ANATOMIE, Lance Armstrong en de neushoorn

Op 16 april jl. schreef ik een blogartikel met als titel "Ben jij al een neushoorn?" (klik hier als je dat artikel eerst wilt lezen).

Lance Armstrong onschuldig...

In het artikel 'Ben jij al een neushoorn?' schrijf ik over het toneelstuk Rinoceros. De hoofdpersoon probeert wanhopig niet ook een neushoorn te worden, terwijl iedereen om hem heen een neushoorn wordt. Het gaat over het behoud van individualiteit in een groepsproces. De werking van de groepsdruk (lees mijn uitgebreide artikel daarover, klik hier) heb je recentelijk in de media kunnen zien in het wielrennen.

In de drang naar (team)prestaties en mede door de druk en verwachtingen van sponsoren, media en publiek doen sporters en hun staf gekke dingen. Achteraf kun je je afvragen Is Lance Armstrong hier schuldig? Natuurlijk wordt er een zondebok gezocht en natuurlijk kun je van alles wijten aan Armstrong, maar is hij schuldig? 

Het is een niet al te fraai voorbeeld van systeemdynamiek. Als jij als jonge renner bij een ploeg komt waar iedereen opkijkt tegen die ene man die al zoveel heeft gepresteerd, een icoon, een symbool, wat doe jij dan als hij je een dokter aanbeveelt die je helpt om beter te presteren? Daarmee maak je meer kans om 'erbij te horen', in the picture te komen (bij je idool, bij sponsoren etc.), status en uiteindelijk macht. Wat doe jij als je alleen maar hoort dat het ook goed voor jou is...? Als de druk bij jou wordt opgevoerd...?

Keuze maken

Ben jij als individu in staat om dat proces waarvan je diep van binnen weet dat het niet klopt om te keren? Je kan zeggen: je hebt een keus gehad. Lance Armstrong heeft ook een keus gehad.
Achteraf kan hij zeggen, 'maar de belangen waren groot', zijn foundation (Live Strong) verdiende miljoenen met de media aandacht die hij genereerde....Zijn sponsoren verdienden ook miljoenen! De media met Lance op de cover verdienden ook miljoenen! Toen hij weer deelnam aan de Tour was er zelfs sprake van een complete gekte rondom hem. Wat leverde dat op? Het een kan niet zonder het ander. Iedereen profiteerde mee.

Individualiteit vs Collectiviteit

Met die enorme druk is het een uitdaging voor de individu om zichzelf te blijven! Zoals ik eerder schreef mensen raken in groepsprocessen vervreemd van zichzelf. Er werden natuurlijk al kritische vragen gesteld aan Armstrong en zijn ploeg, maar die individu die dat probeerde werd vaak nog in het ongelijk gesteld....Geen enkel bewijs...Ik zal het aantal voorbeelden met ernstige afloop voor zo'n individu hier maar niet noemen, maar neem maar aan dat onder druk van het collectief mensen tot vreemd gedrag overgaan (zie vorige blog met Derde Golf).

Bij Team Anatomie is het de bedoeling dat jij hier ook van leert...Wat wil jij nu eens aan de kaak stellen in jouw team of organisatie? Waar ervaar jijzelf de groepsdruk? Zie je zaken die (achteraf) tot problemen kunnen leiden? Als je eruit zou stappen, welke boodschap zou jij dan willen geven?

De vraag of Lance Armstrong schuldig is beantwoord ik niet.
De vraag is Wat maakte dat hij ging bedriegen? Onder welke druk sta je dan? (3DMens zijn betekent systeemdenken..., dus kijk naar de schuld en onschuld...)

Team Anatomie? Volg ook via twitter @3dmens.

Ben jij al neushoorn?

Je kan door nieuwsgierigheid dit artikel gaan lezen...Je kunt je ook nu afvragen of je (al) een neushoorn bent? Of je vraagt je na het lezen echt af...ben ik 't ook?
Dit artikel is vast een  'opwarmer' voor mijn blogbericht van as donderdag.
Het door Eugene Ionesco geschreven toneelspel 'Le Rhinoceros' kan je mogelijk inspireren.

Stel je voor:  je zit op een dag met een vriend op een rustig terrasje wat te drinken in een klein frans dorpje. En dan stormt er iets dat stinkt en veel stof geeft langs, iets met twee hoorns...een grote en een kleine, een neushoorn.

En na vijf minuten gebeurt nogmaals hetzelfde. Dit overkomt de hoofdpersoon (Berenger) in dit verhaal. Er zijn mensen in het dorp die onder de indruk zijn van de woestheid van het dier en willen graag de eigenschappen hebben. Echter ze nemen die ook echt aan! De woestheid wordt meer zichtbaar doordat meer mensen getransformeerd worden naar neushoorn. De neushoorns verspreiden zich snel en richten steeds meer onrust en schade aan. De hoofdpersoon merkt in zijn omgeving ook de vreemde transformatie en zelfs de vriend waarmee hij op het terras zat veranderd. Hij merkt zelfs dat zijn collega's het onvermijdelijk gaan vinden om neushoorn te worden. Ook een vrouwelijke collega op wie hij heimelijk verliefd is. Zij gelooft ook in de kracht en de schoonheid van het dier. De hoofdpersoon gaat het bijna zelf geloven, maar houdt vol en wil zich niet aan de gedachtes overgeven...Hij bedenkt zich nog op tijd en hij besluit zich niet over te geven aan de neushoorns! Hij blijft vol houden om mens te blijven. Het eindigt met de zin: "Ik zal me tegen iedereen verdedigen! Ik ben de laatste man en ik zal tot het einde blijven! Ik geef me niet over!
(noot: er zijn uitvoeringen van dit toneelspel en dan is het einde dat Berenger zich omdraait naar het publiek en het begin van een klein hoorntje zichtbaar wordt op zijn neus...)

Achterliggende thema van dit verhaal is 'wel of niet toegeven aan de groepsdruk'. De paradox van individualiteit en collectiviteit. Het kan zomaar een energielekkage geven in teams en organisaties. Lees deze week deel 2 over Energielekkages.
3DMensen dus opgelet: als iedereen neushoorn wordt, wordt jij het dan ook?